عناوین مهمترین خبرها:

    سركار خانم دكتر مینو محرز ضمن تشكر از زماني كه در اختيار ما قرار داديد لطفاً بفرماييد آخرين وضعيت ايدز در ايران به چه صورت است؟

همانطور كه مي دانيد آماري كه وزارت بهداشت هر 3 ماه يكدفعه براي عفونت ويروسي ايدز منتشر مي كند آمار مواردي است كه رسماً گزارش مي شود. اما در عمل در همه دنيا دو نوع آمار از ايدز منتشر مي شود. يكي آمار گزارش شده است و ديگري آمار تخميني. ما از پيدايش اين اپيدمي در ايران حدود 30 هزار گزارش ثبت شده داريم اما تخمين ما تقريباً 3 برابر اين تعداد است و اين به معني اينست كه ما فقط يك سوم مبتلايان اين بيماري را كشف كرده ايم.

    چرا در آمار منتشر شده از تعداد مبتلايان به اين عفونت ويروسي ابهام وجود دارد؟

در واقع ابهام وجود ندارد. آمار به طور دقيق از افرادي كه به مراكز بهداشتي مراجعه و ثبت شده اند منتشر مي شود اما مشكل اينست كه خيلي از جوان ها نمي دانند كه رفتار پر خطر چيست و چه چيزهايي آنها را در معرض اين بيماري قرار مي دهد. عدم آگاهي كل جامعه و به خصوص جوان ها كه هدف اين بيماري هستند موجب فقدان آمار دقيق از مبتلايان بيماري مي گردد.

ماهيت بيماري ايدز اينست كه بيماري فعال نداريم كه بتوانيم غربالگري انجام دهيم ضمن اينكه غربالگري اين بيماري در هيچ جاي دنيا پيشنهاد نمي شود. بنابراين ما غربالگري در بانك خون را اجباري كرده ايم كه اين امر يكي از راهكار هاي پيشگيري از ايدز نيز محسوب مي شود. علاوه بر آن افراد بايد به مراكز مشاوره بيماري هاي رفتاري مراجعه كنند و تست بدهند.

    لطفاً در مورد مراكز مشاوره بيماري هاي رفتاري مختصري توضيح دهيد.

اين مراكز در سرتاسر ايران وجود دارند و در حال حاضر بيش از 100 مركز وجود دارد كه به طور مجاني به افراد ارائه خدمات مي دهند. متاسفانه افراد بخصوص جوانان از وجود چنين مراكزي بي اطلاع هستند.لازم به ذكر است كه مراكز مشاوره بيماري رفتاري مربوط به وزارت بهداشت است.

    نسبت زنان به مردان در آمار منتشر شده چگونه است؟

آمار تجمعي است و در اپيدمي مرحله دوم ، نسبت به مصرف مواد، آمار مردان بيشتر بود به اين صورت كه در مردان 97 درصد و در زنان 3 درصد بود. اما در حال حاضر اين فاصله كاهش پيدا كرده است و 65 درصد در مردان و 35 درصد در زنان شده كه با توجه به اين آمار به نسبت 2 سال پيش تعداد خانم ها 10 برابر شده است. اين آمار حاكي از آنست كه الگوي انتقال بيشتر تماس جنسي بوده و در نتيجه زنان  بيشتر در معرض خطر قرار دارند.

    علائم اين بيماري چيست؟

در واقع اين بيماري علائم خاصي ندارد. مريض هايي كه معمولاً مراجعه مي كنند افرادي هستند كه در مرحله آخر بيماري قرار دارند و متاسفانه اين گونه بيماران عموماً به دفعات مراجعات مختلفي به متخصصين داشته اند اما هيچكدام به فكر HIV نبودند .

 بيماري ايدز در چند درصد افراد منجر به مرگ مي شود؟

اين بيماري اصلاً بيماري مرگ باري نيست. يك بيماري ويروسي مضمن است كه اگر فرد در زمان مناسب مراجعه كند و تحت مراقبت قرار گيرد يك عمر طولاني مانند باقي بيماران خواهد داشت و نيز با دارو كنترل مي شود. اما زماني كه افراد دير به مراكز مراجعه ميكنند در مراحل انتهايي بيماري ايدز قرار دارند و نجات آنها با دارو بسيار سخت خواهد بود.

     در زمينه درمان و حمايت از بيماران ايدز تاكنون چه اقداماتي صورت گرفته است؟

به علت انگ و تبعيضي كه نسبت به اين بيماران در جامعه وجود دارد عمده مبتلايان به ويروس HIV، حتي به خانواده هاي درجه يك خود نيز موضوع بيماري را نمي گويند به اين اميد كه بتوانند زندگي عادي و راحت تري داشته باشند. در واقع عدم آگاهي جامعه موجب مي شود اين بيماران از نظر اجتماعي تحت حمايت نباشند. از طرفي در قانون ما قانوني به نام تبعيض وجود ندارد بنابراين افراد به محض اطلاع از HIV  مثبت بودن فردي از كار و تعامل با فرد مذكور خودداري مي كنند. و اين در صورتيست كه زندگي و كار با يك فرد مبتلا منجر به انتقال بيماري نخواهد بود و صرفاً تماس جنسي و وارد شدن خون آلوده راه هاي انتقال بيماري است.

    وزارت بهداشت و مسئولين در كنترل و پيشگيري از ايدز چه اقداماتي انجام داده اند؟

وزارت بهداشت حدود 30 سال است كه در اين زمينه كار ميكند و تمام كارها را درست و پيوسته انجام داده است. راهكارها و اقدامات هر 5 سال يك دفعه به تصويب هيات دولت هم مي رسد ولي مهم اينست كه ايدز تنها يك مشكل بهداشتي نيست، يك مشكل اجتماعي است. در واقع كليه ارگان ها بايد با وزارت بهداشت همكاري داشته باشند، زيرا در غير اينصورت وزارت بهداشت در هيج جاي دنيا به تنهايي نمي تواند كاري پيش ببرد.

    پيشنهاد شما به مسئولين و همچنين توصيه شما به جوانان در اين زمينه چيست؟

در اين زمينه دو ارگان كه متاسفانه هيچ وقت آنطور كه بايد و همچنين به صورت مستمر همكاري نكرده اند آموزش و پرورش و رسانه ها هستند كه اين واقعيت را به صورت مستمر و نه مقطعي به بچه ها و جوانان القا كنند. معمولاً برنامه ها محدود به روز جهاني ايدز مي شود و سپس تا سال ديگر به فراموشي سپرده مي شود.

من توصيه ام اينست كه به جوانان در مورد مراكز انجام تست اطلاع رساني شود و آنها نيز به اين مراكز مراجعه كنند. مخصوصاً افراد پرخطر در تماس هاي جنسي و نيز افراد معتاد به مواد مخدر و محرك هاي عصبي. در واقع حضور در اين مراكز و انجام تست در حال حاضر بهترين روش پيشگيري از اين بيماري در جامعه است.