عناوین مهمترین خبرها:

 

بهترین روش درمانی برای بیماران مبتلا به نارسایی غیر قابل برگشت کلیه، پیوند می باشد . سه روش برای تامین عضو پیوندی وجود دارد که شامل دهنده زنده خویشاوند ، دهنده ی زنده ی غیر خویشاوند و دهنده ی مبتلا به مرگ مغزی می باشد. در کشور ما در گذشته قبل از تصویب قوانین مربوط به اهدای عضو و پیوند اعضاء از دهنده ی مبتلا به مرگ مغزی ، پیوند کلیه فقط از دهندۀ زنده ی خویشاوند و غیر خویشاوند انجام می گرفت  که با توجه به این موضوع که علت نارسایی های غیر قابل برگشت کلیه ممکن است در سایر اعضای خانواده نیز وجود داشته باشد مانند دیابت ، کلیه پلی کیستیک و ... ، در اکثر موارد از کلیۀ دهنده ی زنده ی غیر خویشاوند  استفاده می گرديد .

 پیوند کلیه از دهنده ی زنده غیر خویشاوند و خرید و فروش عضو در ایران باعث مطرح شدن ایران در عرصۀ بین المللی بعنوان تنها کشوری که تجارت اهدای کلیه در آن صورت می پذیرفت، شده بود.

امروزه در کشورهای مختلف با تصویب قوانین مربوط به مرگ مغزی و با تبلیغات گسترده ای که در خصوص اهدای عضو پس از مرگ انجام می گیرد، اعضای بیماران دچار مرگ مغزی به عنوان مهم ترین منبع تامین کننده ی عضو به بیماران نیازمند اهدای عضو، می باشد.

 در واقع هر کشوری با توجه به ارزش ها و هنجارها و بافت فرهنگی خود، به گونه ای با مسئله مرگ مغزی و پیوند اعضا برخورد نموده و این مشکل را به شکل خاص و منطبق با فرهنگ حاکم بر جامعه حل نموده است.

کشور ایران هم با توجه به پیشرفت های روزافزون پزشکی خود با تصویب قوانین سعی در رفع ابهامات کرده است که این کار علاوه بر حفظ جان و ارتقاء کیفیت زندگی بیماران ، نقش مهمی در صرفه جوئی ارزی و کسب اعتبار جهانی داشته است.

پیوند کلیه قبل از انقلابشكوهمند اسلامی در ایران در شهرهای شیراز و تهران انجام شده است . اولین مورد پیوند کلیه در شیراز در سال 1347 انجام شده است. موارد پیوند کلیه قبل از انقلاب حدود  80 مورد بوده است . سه سال پس از انقلاب اسلامی فعالیتها در زمینۀ پیوند کلیه از دهنده زنده آغاز گردید . بعد از استفتاء از حضرت امام خمینی (ره) و کسب اجازه و بنا بر فرمایش ایشان پیوند موردی قلب، کبد و کلیه از مبتلایان به مرگ مغزی صورت گرفت . بهمن ماه سال 1373 با فتواي حضرت امام ره اولين دو پيوند كليه از جواني با مرگ مغزي و رضايت والده و برادر ايشان در تهران شروع شد .آن روزها دغدغه های زیادی بود ، آزمایشگاه و سیستم استانداردی وجود نداشت . سرکار خانم دکتر کم گویان از عزیزانی بودند که اعلام آمادگی نموده بودند که شبانه روزی در خدمت بیماران هستند. بهمین مناسبت در هر ساعتی از شبانه روز با چهره ای گشاده و نگرشی مردمی آزمایشات cross match  ( بافت ) را در آزمایشگاه سازمان انتقال خون که آن زمان در خیابان استاد نجات الهی بود انجام میدادند . با کمک همکاران و پرستاران محترم بتدریج برنامه ریزی جهت انسجام بیشتر شروع شد در سال 1372 لایحه اجازه پیوند اعضای بدن مبتلایان به مرگ مغزی تقدیم مجلس گردید ولی به تصویب نرسید و با عنایت به فتوای حضرت امام (ره) و پشتیبانی آیات عظام خوشبختانه این امر انسان دوستانه تداوم یافت و در جهت روشنفکری فلسفه پیوند اعضاء از مبتلایان به مرگ مغزی رایزنی های فراوانی انجام شد و در این راستا برادر بزرگوار جناب آقای دکتر نوبخت زحمات بسیاری را متحمل شدند، تا اینکه مجدداً در سال 1379 این قانون در مجلس ششم مطرح و با اکثریت قاطع آراء به تصویب رسید و بالاخره پس از دریافت نظر شورای نگهبان در تاریخ 24 خرداد 1379پروتکل استفاده از اعضاء مبتلایان به مرگ مغزی به دستور وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی تدوین و ابلاغ گردید.

بعد از تصویب قانون ، آئین نامه اجرایی این قانون تنظیم شد و در جلسات متعدد کارشناسی و بعد از مراجعات مکرر به مراجع ذیصلاح در تاریخ 25 اردیبهشت ماه سال 1381 در هیئت دولت تصویب گردید. با تصویب آئین نامه اجرائی قانون پیوند اعضای بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنها مسلم است زمینه توسعۀ آن فراهم و در سال 1381 شبکه فراهم آوری اعضای پیوندی ایران طراحی و به تدریج اجزای آن در تهران و شهرستانها شکل گرفت و زمینه برای توسعه آن در همه استان ها فراهم گردید. در سال 1382 با اعلام آئین نامه در اجلاس رؤسای دانشگاه های علوم پزشکی و تصویب قطعنامه هایی در رابطه با همکاری دانشگاهها و ایجاد واحدهای شناسایی مرگ مغزی و واحدهای فراهم آوری اعضاء پیوندی ، زمینه برای توسعه کشوری و انسجام آن فراهم گردید.

هم اکنون در سطح کشور  15 واحد فراهم آوری اعضاء  ، 44 واحد شناسایی ، 55 مرکز پیوند و 2 بانک بافت فعال    می باشند .

 از ابتداء تا پایان سال  1391. 34369 مورد پیوند کلیه ، 1997 مورد پیوند کبد ، 525 مورد پیوند قلب ، 128 مورد پیوند پانکراس ، 94 مورد پیوند ریه و 5256 مورد پیوند مغز استخوان در کشور صورت گرفته است.

تعداد موارد پیوند در سال 1391 بدین صورت بوده است : پیوند کلیه از اهدا کنندگان زنده 1506 مورد ، پیوند کلیه از اهدا کنندگان مرگ مغزی 914 مورد، پیوند کبد 484 مورد ، پیوند ریه 13 مورد ، پیوند قلب 77 مورد ، پیوند پانکراس 15 مورد ، پیوند کلیه و پانکراس 18 مورد و پیوند روده 11 مورد بوده است.  بحث اهداي عضو نه فقط در پيوند كليه بلكه راهگشاي بيماران مبتلا به نارسايي كبد ، قلب ، ريه و... بوده است.

با توجه به آمارهای فوق مسئله ی پیوند کلیه از مبتلایان به مرگ مغزی سال به سال پیشرفت میکند و امیدواریم در آینده ی بسیار نزدیک شاهد افزایش نرخ اهدای عضو باشیم به صورتیکه لیست انتظار بیماران دریافت کننده ی عضو روز به روز کاهش یابد و نیازی به دریافت کلیه از دهنده ی زنده ی غیر خویشاوند نباشد.

 

جستجو

جشنواره علمي فرهنگستان

گزارش و گفتگو

به-یاد-مرحوم-دکتر-کمال-لطفی نویسنده: دکتر علی خلج ( عضو پیوسته و رئیس گروه علوم...
کرونا-با-مشارکت-مردم-مهار-شدنی-است نویسنده : دکتر بیژن صدری‌زاده مدیر سابق مبارزه...

پیوندها

 

 

 

ورود به سایت